Francja pachnąca rozmarynem

Uwielbiam czytać książki o rozpoczynaniu nowego życia we Francji. Ostatnio czytałam dwie pozycje napisane przez Karen Wheeler - "Sama słodycz" i "Sam urok". I dzięki temu wreszcie trafiłam na młodą osobę, która tego dokonała - porzuciła swoje stare życie i przeniosła się na francuską wieś. Trzydziestokilkuletnia dziennikarka, pisząca o modzie i urodzie, postanawia zrzucić szpilki od Louboutina i przywdziać kalosze, aby móc wyremontować swój nowy francuski domek. ma taką możliwość, ponieważ jej praca nie wymaga codziennego siedzenia w biurze - artykuły może pisać w domu, a Francja jest centrum modowego świata więc do wszystkich pokazów i kosmetycznych premier ma o wiele bliżej.

Myślę, że największą barierą w wyjeździe, jest dla mnie praca. Bo nie sztuka kupić dom na francuskiej prowincji, razem z niedużym ogrodem jest tańszy niż dwupokojowe mieszkanie w Warszawie. Ale z czego będę się tam utrzymywać? Owszem, mam kilkuletnie doświadczenie dziennikarskie, ale z polskich wierszówek nie byłabym chyba w stanie wyżyć. Być może będąc lokalną korespondentką dla kilku tytułów, ale plany planami - najważniejsze to mieć jakąś pewną pracę. A moja praca jest dość "stacjonarna".

Niemniej miło czyta się książki o tym, że jednak komuś się udało, bo to nie pozwala tracić nadziei. Niestety - wciąż żyję w świecie marzeń.